In this study, chemical compositions of black SEED meals samples were determined. 18 male weaning Zandi lambs with an average body WEIGHT of 23.5 ±1.5 kg were used in a completely randomized design in three groups of six in individual pens. Experimental treatments were: 1) control (basal diet with 12% soybean meal and without black SEED meal), 2) diet containing 6% soybean meal and 9% black SEED meal and 3) diet containing 18% black SEED meal and without soybean meal. The concentration of dry matter, crude protein, crude fat, NDF, ADF, ADIN, and crude ash of black SEED meal samples were 97.53±0.58, 31.26±0.99, 15.16 ± 0.61, 25.95 ± 1.34, 14.2±0.80, 0.69±0.04 and 5.07 ± 0.24, respectively. Replacement of soybean meal with black SEED meal in the diet of experimental lambs had no effect on final body WEIGHT, daily WEIGHT gain, feed conversion ratio, dry matter intake, dressing percentage, tail and total body fat deposition. Albumin and total protein were higher for lambs fed by diet containing 18 % black SEED meal compared to other treatments (P <0.05). However, the concentration of blood triglyceride, cholesterol and urea nitrogen were not differed between experimental groups. The digestibility of dry matter, organic matter, crude fat and protein were not affect by feeding of experimental diets. It seems that black SEED meal can be used in the diet of fattening lambs up to 18% without adverse effect on performance and nutrients digestibility of growing lambs.

رویش بذر نقطه آغاز زندگی در بسیاری از گیاهان است و روش های صحیح انتخاب بذر و تولید آن اثر زیادی بر روی محصول می گذارد. در این روش بررسی های مزرعه ای و متعاقب آن آزمون های آزمایشگاهی به منظور ارزیابی بنیه بذری هفت لاین سورگوم علوفه ای مورد مطالعه قرار گرفت. آزمایش مزرعه ای با استفاده از طرح آماری بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار به منظور برآورد سبز مزرعه در سال 1377 در کرج پیاده گردید. بذرهای هر لاین در هر تکرار در 4 خط به طول 7 متر به صورت خطی در پشته هایی به فاصله 65 سانتی متر از همدیگر کشت گردید که بعد از سبز شدن درصد سبز مزرعه در هر کرت اندازه گیری شد. سپس در مرحله 6-4 برگی تنک گردید که فاصله بوته ها در روی ردیف به 6 سانتی متر رسید، مواظبت های در حال رشد هر یک به موقع خود انجام گرفت. در مرحله رسیدگی کامل بذری از هر هفت لاین نمونه گیری به عمل آمد و در آزمایشگاه با استفاده از طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار آزمون های جوانه زنی استاندارد، سرما، پیری تسریع شده و هدایت الکتریکی بر روی بذرها اجرا گردید. از پژوهش انجام شده بر روی لاین های داخلی سورگوم علوفه ای می توان نتیجه گرفت که لاین های KFS1، KSF2 و KFS4 در میان دیگر لاین ها با اختلاف معنی داری از بنیه بذری بالایی برخوردار می باشند و همچنین درصد سبز بیشتری را به خود اختصاص داده اند و در نهایت محصول علوفه تر و خشک بالایی را تولید نمودند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

گیاه رازیانه یکی از گیاهان مهم دارویی بوده و محصولات آن کاربردهای زیادی در صنایع دارویی، غذایی و بهداشتی دارد. به­منظور ارزیابی اثر روش­های کاشت مستقیم و نشایی بر عملکرد و اجزای عملکرد 10 اکوتیپ گیاه رازیانه، آزمایشی در سال 1398 به­صورت آزمایش  فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز اجرا شد. عامل اول روش کاشت در دو سطح (کاشت مستقیم بذر و نشاکاری) و عامل دوم شامل هشت اکوتیپ رازیانه بومی ایران از استان­های اصفهان (تتماج کاشان)، اصفهان (زیاره)، البرز (کرج)، لرستان (خرم­آباد)، آذربایجان­شرقی (بناب)، خراسان­ شمالی (شیروان)، همدان و اردبیل (مشکین­شهر) و دو اکوتیپ خارجی Saxony-‎Anhalt و Thuringia بودند. نتایج مقایسه میانگین ها­ نشان داد که اکوتیپ شیروان در روش کاشت مستقیم با میانگین 136/1سانتی­متر بیشترین ارتفاع بوته را داشت. بیشترین وزن هزار دانه مربوط به اکوتیپ کاشان در کاشت نشایی با میانگین 8/6 گرم بود. اکوتیپ شیروان در کاشت مستقیم با میانگین 197/1گرم در مترمربع، دارای بیشترین مقدار عملکرد زیستی بود. محتوای اسانس دانه اکوتیپ های رازیانه مورد مطالعه 1/1 تا 2/6درصد بود. براساس نتایج تجزیه خوشه ای، 10 اکوتیپ رازیانه براساس صفات اندازه­گیری­شده در روش کاشت مستقیم و نشایی به دو گروه تفکیک شدند. براساس نتایج این آزمایش وجود تنوع ژنتیکی کافی از لحاظ عملکرد دانه، صفات مهم زراعی و محتوای اسانس اکوتیپ­های رازیانه، امکان استفاده از آن­ها در برنامه­های به­نژادی برای تولید ارقام با عملکرد و درصد اسانس بالاتر را فراهم می­ سازد.

This study aimed to estimate the genetic parameters of body WEIGHT traits in Markhoz goats, using B-spline random regression models. The data used in this study included 19549 records collected during 29 years (1992-2021) in Markhoz goat Breeding Research Station, located in Sanandaj, Iran. The model used to analyze data included fixed effects (year of birth, sex, type of birth and age of dam) and random effects including direct additive genetic, maternal additive genetic, permanent environmental and maternal permanent environmental assuming homogeneous and heterogeneous residual variance during the time. Akaike (BIC) and Bayesian (BIC) information criteria were used to compare the models and bspq.4.4.4.4 was selected as the best model. The direct heritability values for birth, 3-month, 6-month, 9-month and 12-month WEIGHTs were estimated to be 0.14, 0.16, 0.08, 0.28 and 0.26, respectively. Genetic correlation between body WEIGHTs at birth and 3-month, birth and 6-month, birth and 9-month, birth and 12-month, 3-month and 6-month, 3-month and 9-month, 3-month and 12-month, 6-months and 9-month and 9-month and 12-month were 0.22, 0.38, 0.21, 0.56, -0.26, 0.30, 0.62, 0.86 and 0.77, respectively. The highest phenotypic correlation was between the WEIGHT of 9-month and 12-month (0.82) and the lowest correlation was between birth WEIGHT and 3-month and 6-month (0.12). The results showed that the 9-month WEIGHT is a good criterion for selection in Markhoz goats.

In order to identify the correlations and relationships between different traits in the bread wheat, 30 genotypes were investigated as sub-factors under the split plot experiment in the completely randomized design in greenhouse and the randomized complete block design in the field with three replications under the normal irrigation and post-anthesis water stress conditions. The results of the canonical correlation analysis showed that at both normal and moisture stress levels, there was a significant correlation between the pair of canonical variables obtained from the phenological traits and the yield components. Under the normal conditions in the greenhouse, to increase the spike density and length, the number of days to 50% flowering can be considered as a suitable selection criterion. According to the results of canonical correlation analysis, under the stressed conditions in greenhouse, to increase the spike length, the number of days to the heading, maturity and 50% of flowering were among the important and effective factors. Under the optimum irrigation conditions in the field, the number of days to maturity was considered as one of the factors influencing the SEED WEIGHT per spike. The results of canonical correlation analysis under the field stress conditions showed that to increase the 1000-SEED WEIGHT, the number of days to maturity can be considered an appropriate selection criterion.

هدف از اجرای این مطالعه تعیین شرایط مناسب جهت افزایش عمر انباری سیب زمینی بذری بود. در این تحقیق میزان ده تن از چهار رقم سیب زمینی دزیره، کوزیما، پروونتو و مارفونا که در تاریخ بین 15 شهریور تا اوایل مهر ماه سال 1382 برداشت شده بودند انتخاب گردید. پس از تفکیک مقدماتی، غده ها در جعبه های چوبی به ابعاد 28×33×52cm که در آنها عمل تهویه به خوبی صورت می گرفت قرار داده شدند و پس از التیام دهی به مدت شش ماه در سردخانه با میانگین دمای 4 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 85-90 درصد و در انبار نیمه فنی با میانگین دمای 6.5oC و رطوبت نسبی 80-85 درصد نگهداری شدند. اندازه گیری افت رطوبتی، درصد مواد جامد محلول، ضریب جذب سولانین و درصد نشاسته بر روی آنها هر ماه یکبار انجام گردید. میزان ضریب جذب سولاتین و درصد نشاسته در نمونه های نگهداری شده در سردخانه کمتر از نمونه های نگهداری شده در انبار نیمه فنی بود. میزان افت وزنی در سیب زمینی نگهداری شده در سردخانه کمتر از انبار نیمه فنی مشاهده گردید. درصد نشاسته در دو رقم پروونتو و مارفونا از کوزیما و دزیره بیشتر بود. میزان ضریب جذب سولانین در سردخانه در رقم کوزیما کمتر از بقیه ارقام بود. با گذشت زمان ضریب جذب سولانین در هر دو انبار افزایش پیدا کرد. ولی در سردخانه افزایش کمتری مشاهده شد. بیشترین درصد مواد جامد محلول را در نمونه ها در پنج یا شش ماه بعد از نگهداری و کمترین را در ماههای اول به خود اختصاص دادند.